ТУЙЫП ҺУЛЫШ АЛЫРҒА ИНЕ – МНЕ БЫ ЭТОЙ ЖИЗНЬЮ НАДЫШАТЬСЯ

1-се өлөш:
Ҡайҙалыр урман араһында һары туш йырланы,
Кис тыныс ҡунды йылға өҫтөнә.
Ҡыҙыл балан бөртөктәре ҡыҙарҙы —
Рәсәй — әсәйҙән матуры ер юҡ.

2-се өлөш:
Бейек ярҙа ҡара ҡарлуғастар оялай,
Ә һыу өҫтөндә — алабуғалар уйнай.
Барыһы менән хушлашырға нисек теләмәйем,
Тик бәхетле көндәрем аҙағына яҡынлаша.

**Ҡушымта:**
Йәшлек һәм өлгөрөү тиҙ осоп үтте,
Шатлыҡ эсендә, аңһыҙ ғына.
Көн саҡҡан һайын түшәктән тороу ауырая —
Шул ваҡытты кире ҡайтарып булмай инде.

3-сө өлөш:
Күпмелер элекке уҡыуҙаштарҙы оҙаттым,
Яҡшы дуҫтарҙы — уларҙың һуңғы юлына.
Беҙҙең тормошта йылдар тиҙ осоп үтте,
Һәм барыһы ла уларҙың асылын аңламаны.

**Бридж:**
Миңә был тормошта аҙаҡҡы тапҡыр,
Был донъя менән туйып һулыш алырға,
Был матурлыҡҡа туйып ҡарарға,
Туған ер менән мәңгегә ҡауышырға...

**Финал :**
Тик һеҙҙән үтенәм —
Ҡуймағыҙ... тәреләр...
Ҡуймағыҙ... тәреләр...



«Мне бы этой жинью надышаться»

**Куплет 1:**
Где-то в перелеске иволга запела,
Вечер тихо лёг на речки **в** гладь.
Красная калина гроздями озорела —
Нет земли прекрасней, чем Россия-мать.

**Куплет 2:**
На бережку высоком стрижи гнездятся,
А по водной глади плещут окуньки.
Как же не хочется со всем этим расставаться,
**Но концу подходят эти мои бравые деньки.**

**Припев:**
Молодость и зрелость быстро пролетели,
В радостном веселье, незаметно так.
С каждым днём всё труднее встать с постели —
Не вернуть то время мне уже никак.

**Куплет 3:**
Проводил я многих бывших однокашников,
**Дружков хороших — проводил я их в последний путь.**
Быстро пролетели годы в жизни нашей,
**И не каждый понял, и осознал их суть.**

**Бридж:**
Мне бы на последок, в этой жизни,
Вдоволь этим миром надышаться,
Вдоволь насладиться этой красотой,
**Чтоб с родной землицей навечно обвенчаться…**

**Финал **
Вот только вас прошу я —
**Прошу не ставьте… кресты…**
Не ставьте… кресты…